Visueel beperkten ronden massagecursus af

27

14/09/2018 10:42 – Merredith Bruce

De drie cursisten Relenzo Herkul, Ray Rambali en Sharona Atmopawiro na het ontvangen van hun certificaat samen met trainer Carmen Soekirman (l) en Wan Okasi-voorzitter Aniel Koenjdbiharie (tweede vanuit rechts). Foto: collectie stichting Wan Okasi  

PARAMARIBO – Sharona Atmopawiro heeft een visuele beperking. Ze heeft vaker gesolliciteerd naar een baan, maar heeft tot nu toe geen gunstig antwoord gekregen. “Soms krijg ik het gevoel dat het met mijn beperking te maken heeft, maar ik blijf positief.” Voor Atmopawiro is er nu een mogelijkheid ontstaan om wat centjes te verdienen. Ze heeft samen met twee andere personen die betrokken zijn bij de stichting Wan Okasi een massagecursus gevolgd. De certificaatuitreiking was woensdagavond.

Het masseren deed ze al thuis voor familieleden, maar ze wil het nu breder aanpakken. “Ik ga een klantenkring opbouwen”, zegt ze trots. De stichting voor personen met een visuele beperking wil met deze cursus inspelen op de behoefte en noodzaak van de doelgroep, om zoveel mogelijk zelfstandig te zijn. De cursus, gratis verzorgd door Carmen Soekirman, heeft om en bij drie maanden geduurd en is vorige week afgesloten. Er waren drie participanten, twee mannen en een vrouw.

Stichtingsvoorzitter Aniel Koendjbiharie hoopt dat de volgende keer meer personen meedoen. De organisatie heeft vorig jaar in samenwerking met Godobank een cook-out georganiseerd, waar ook masseurs van het Blindencentrum hun diensten hebben aangeboden. De stichting werd bij die activiteit benaderd door Soekirman die voorstelde meer visueelbeperkten in massage te trainen. “Wij hebben dit met beide handen aangegrepen”, zegt Koendjbiharie.”Zodat ze niet afhankelijk hoeven te zijn van slechts een financiële uitkering. Wie in staat is te werken, moet gaan werken.”

Hij vindt de uitkering van SRD 325 zeer karig en heeft in een open brief aan de regering erop aangedrongen deze spoedig aan te passen. Koendjbiharie merkt op dat de gemeenschap nog niet echt open staat voor personen met een beperking. Het komt volgens hem nog te vaak voor dat de groep in een isolement geplaatst wordt en afhankelijk wordt gemaakt. “De omgeving wil soms voor je bepalen. Dan wordt gezegd: ik verzorg je al, waarom wil je werken? Als je niet sterk bent, blijf je in dat isolement.”

Hij hoopt dat de initiatieven die de stichting onderneemt om de doelgroep zelfstandig te maken, een mindshift teweeg kunnen brengen. De stichting wil in samenspraak met de stichting Arbeidsmobilisatie en Ontwikkeling meer trainingen bieden aan personen uit de doelgroep.

Share on Facebook    

Gerelateerde artikelen